ΠΕΡΙΛΗΨΗ


ΤΟ ΦΩΣ. Οταν έχουμε φως, έχουμε και σκιά.Το φως είναι η πηγή της δημιουργίας, της ύπαρξής μας. Πρώτα ο ήλιος, και μετά η φωτιά. Σήμερα στο παιχνίδι με τη σκιά, βοηθάνε και οι ηλεκτρικοί λαμπτήρες. Τόσο παλιά είναι η ύπαρξη της σκιάς. Μαζί με την γέννηση του ήλιου.
- Η σκιά, εξαρτάται πάντα από το φως, και την παρουσία μιας τρισδιάστατης ύπαρξης, έμψυχης ή άψυχης.

- Πολλές θρησκείες, έδωσαν θρησκευτική σημασία στη σκιά. Το βασίλειο των σκιών, δεν είναι παρά ένα συνώνυμο, για το βασίλειο των νεκρών, ενώ ονομάζουν τους πεθαμένους «σκιές του παρελθόντος», και αναφέρονται στις σκιές των νεκρών που περιφέρονται κυρίως τη νύχτα, έξω, ή μέσα σ` ερειπωμένα σπίτια.

- Το πέσιμο της σκιάς, και η αλλαγή διαστάσεων, σύμφωνα με τη θέση του ήλιου, κρύβει μία ... μαγική διφορούμενη έννοια. Σ` ορισμένα κράτη της Αφρικής, το μεσημέρι θεωρείται η πιο ...δαιμονική ώρα, μιας και ο ήλιος είναι κατακόρυφος, εξαφανίζοντας τέλεια τις σκιές.

Μα και τα θέματα των έργων του Θεάτρου Σκιών της Ιάβας, της Κεϋλάνης, της Καμπότζης και της Ταϊλάνδης, προέρχονται από την Μαχαμπαράτα και τη Ραμαγιάνα.Η ανάπτυξη του Θεάτρου Σκιών στην Ινδία, είναι γύρω στα 200 π.Χ.

- Στην Κίνα, εμφανίζεται γύρω στα 200 μ.Χ. από ένα μάγο.Το Κινέζικο Θέατρο Σκιών, - Είχε Θρησκευτικό χαραχτήρα. Οι παίκτες ήταν παπάδες, οι ΝΤΑΛΑΓΚ, όπως τους ονόμαζαν. Τα έργα και οι φιγούρες, παρμένες από τη θρησκευτική λατρεία τους ήταν θεότητες, ή Δράκοι. - Για το πώς ξέφυγε το Θρησκευτικό Θέατρο Σκιών από σοβαρό να γίνει κωμικό, ένας από τους πολλούς - γοητευτικούς θρύλους, λέει, πως ο Χατζηαβάτης είναι εργολάβος στην Προύσα, και χτίζει το σαράι του Πασά. - Ο Καραγκιόζ, δουλεύει εκεί, σαν αρχιμάστορας - μαραγκός, και λέει χιλιάδες ιστορίες στους εργάτες. Εκείνοι ακούν τον Καραγκιόζ μ` ανοιχτό το στόμα, .... και το σαράι δε λέει να τελειώσει. - Οταν ο Πασάς ανακαλύπτει το λόγο της αργοπορίας, διατάζει να θανατώσουν τον Καραγκιόζ. Αργότερα όμως ο Πασάς είχε τύψεις για το έγκλημά του αυτό, κι` έπεσε σε βαθιά μελαγχολία. Τότε ο Χατζηαβάτης, που είχε ακούσει πολλές ιστορίες απ` τον Καραγκιόζ, κόβει ένα χαρτόνι, του δίνει τη μορφή του Καραγκιόζ, και κάνοντας τη φωνή του, παίζει σ` ένα άσπρο σεντόνι, τις αστείες ιστορίες του Καραγκιόζ. Αυτός και άλλοι πολλοί θρύλοι, δείχνουν την σύγχυση που υπάρχει για την είσοδο του Θεάματος στην Τουρκία, ή αλλιώς την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα. - Από τόπο σε τόπο, προσθέτονται νέοι τύποι, ανάλογα με τις ανάγκες της περιοχής, από τους οποίους οι πιο ισχυροί, παραμένουν μέχρι σήμερα. Στην Αθήνα, τον πρωτοβλέπουμε στα 1852 σε συνοικία της Πλάκας. - Οπως στον Τούρκικο Καραγκιόζη, έτσι και στον Ελληνικό, τα γυναικεία πρόσωπα είναι λιγοστά, γιατί ο παίκτης που κάνει όλες τις φωνές, είναι άνδρας. Το ίδιο συμβαίνει και στο αρχαίο Ελληνικό Θέατρο, όπου οι ηθοποιοί ήταν άνδρες, που έκαναν και τους γυναικείους ρόλους. Η πιο γόνιμη περίοδος που ανθεί το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο Σκιών, είναι από το 1915 μέχρι το 1950 όπου στην περίοδο αυτή, δημιουργούνται τα περισσότερα έργα, απ` αυτά που παίζονται και σήμερα, και γεννιούνται οι μεγαλύτεροι καραγκιοζοπαίκτες. Κάθε γειτονιά έχει το δικό της μαντράκι, που γεμίζει κάθε βράδυ από πλήθος κάθε ηλικίας. Η πιο γόνιμη περίοδος που ανθεί το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο Σκιών, είναι από το 1915 μέχρι το 1950 όπου στην περίοδο αυτή, δημιουργούνται τα περισσότερα έργα, απ` αυτά που παίζονται και σήμερα, και γεννιούνται οι μεγαλύτεροι καραγκιοζοπαίκτες. Κάθε γειτονιά έχει το δικό της μαντράκι, που γεμίζει κάθε βράδυ από πλήθος κάθε ηλικίας.  ΒΧ ΝΚ

 ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ(ΠΕΡΙΛΗΨΗ)

Α)ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

      Το φως αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες.Έτσι,ενέπνευσε και πολλούς λογοτέχνες,τόσο από την σύγχρονη εποχή άσο και από την αρχαιότητα.Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι εξής:Σαπφώ,Γεώργιος Σεφέρης,Διονύσιος Σολωμός,Οδυσσέας Ελύτης,Νικηφόρος Βρεττάκος.

Απόσπασμα από τον "Εθνικό  Ύμνο"

 Φαίνετ’ έπειτα η γαλήνη

Και το λάμψιμο του ηλιού,

Και τα χρώματα αναδίνει

Του γλαυκότατου ουρανού.

                                    Διονύσιος Σολωμός

 

Απόσπασμα από την "Αυτοβιογραφία"

Μὴ μοῦ ξεσκίστε αὐτὲς τὶς θεῖες σελίδες ποὺ τὶς γράψανε
τ᾿ ἀσύλληπτο φῶς κι ὁ ἀσύλληπτος χρόνος
κι ὅπου σταθῶ μὲ περιβάλλουν. 

                                            Νικηφόρος Βρεττάκος

 Απόσπασμα από τον "Ήλιο τον Ηλιάτορα"

Ο Ήλιος   ο  Ηλιάτορας  

ο  πετροπαιχνιδιάτορας    

από την άκρη των ακρώ 

κατηφοράει στο Ταίναρο 

Φωτιά ναι το πηγούνι του 

χρυσάφι το πιρούνι του.

                                      Οδυσσέας Ελύτης

  
Β)ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ 

i)ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Το φως είναι το πιο σημαντικό μέρος της κάθε φωτογραφίας  που παίρνουμε, είναι αυτό που δημιουργεί όλα όσα βλέπουμε και επηρεάζει το πώς φαίνονται. Το φως παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ποιότητα την οποία θα έχει η φωτογραφία μας. Το φως είναι αυτό που μας επιτρέπει να δούμε τι περιλαμβάνει μια φωτογραφία. Είναι αυτό που μας βοηθά να δούμε και να κατανοήσουμε  τα σχήματα και τα χρώματα που έχει  κάθε αντικείμενο, δημιουργεί το βάθος και  τη διάθεση.

Όταν βλέπουμε ένα αντικείμενο βλέπουμε το φως που ανακλάται από αυτό. Το φως του ήλιου περιέχει φως κάθε χρώματος και όταν φωτίζει ένα αντικείμενο βλέπουμε ορισμένα χρώματα του φωτός που αντανακλάται από το αντικείμενο που στη συνέχεια ταξιδεύουν στα μάτια μας.

ii)KΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ο φωτισμός σε μία ταινία ουδέποτε είναι τυχαίος Αντίθετα κατευθύνει και καθοδηγεί τα βλέμματα του θεατή και τα εστιάζει εκεί ακριβώς που θέλει για να αναδείξει το θέμα του.

Η αισθητική του κινηματογράφου ανάλογα με τις σχολές και τα είδη διακρίνει και τα ανάλογα στυλ φωτισμού. Μιλάμε για την ένταση του φωτισμού και την αντίθεση  στην εικόνα.

      

•            Οι κωμωδίες και οι χορευτικές ταινίες είναι γεμάτες άπλετο φως για να αναδεικνύεται η χαρά, το χιούμορ και η ευφορία των συναισθημάτων.
•             Το δράμα έχει πολλά στοιχεία σκοταδιού και έντονων αντιθέσεων φωτός-σκότους θέλοντας να προβάλει τη σύγκρουση των συναισθημάτων.
•            Ταινίες μυστηρίου και θρίλερ χαρακτηρίζονται από το σκοτάδι με μερικές αναλαμπές στο φως.

Στις ασπρόμαυρες ταινίες ο φωτισμός έπαιζε καθοριστικό ρόλο και η αντίθεση φωτός-σκότους ήταν καθοριστική για να περαστούν τα ανάλογα μηνύματα.

Επιπλέον αξίζει να αναφερθεί πως  χρησιμοποιήθηκαν και εξακολουθούν να  χρησιμοποιούνται με μεγάλη εξέλιξη όλα τα είδη του τεχνητού φωτισμού με τις δυνατότητες που παρέχουν και ο ανοιχτός φωτισμός εκτός στούντιο. Τέλος ο φωτισμός ενός θέματος είναι πολύ πιο σημαντικός από το ίδιο το θέμα μερικές φορές.

Γ)i)ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ 

Η αλληλεπίδραση φωτός-σκιάς στα αντικείμενα απασχολεί κάθε ζωγράφο που θέλει να αναπαραστήσει τον κόσμο που βλέπει.Τα φωτεινά αντικείμενα δίνουν την εντύπωση ότι είναι πιο κοντά από ότι τα σκιερά και έτσι δημιουργείται η αίσθηση του βάθους.Η κατεύθυνση του φωτός σε συνδυασμό με τη σκιά του αντικείμενου δίνουν την αίσθηση του όγκου και της πλαστικότητας. 

Οι πρωτόγονοι ζωγράφοι αναπαριστούσαν τα ζώα με το περίγραμμα, τα φωτεινά και τα σκιερά τους μέρη. Στα ελληνικά αγγεία οι τονικές διαβαθμίσεις αξιοποιήθηκαν για να αναδείξουν κυρίως τη διάφορα της φιγούρας από το φόντο.

Στις τοιχογραφίες της ελληνιστικής περιόδου και στις τοιχογραφίες της Πομπηίας οι ζωγράφοι, στην προσπάθεια τους να αποδώσουν την πραγματικότητα, χρησιμοποίησαν τις φωτοσκιάσεις για να δημιουργήσουν την αίσθηση της πλαστικότητας και του χώρου.

ii) ΙΜΠΡΕΣΙΟΝΙΣΜΟΣ

Ο Ιμπρεσιονισμός είναι καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Αν και αρχικά καλλιεργήθηκε στο χώρο της ζωγραφικής, επηρέασε τόσο τη λογοτεχνία όσο και τη μουσική. Ο όρος Ιμπρεσιονισμός πιθανόν προήλθε από το έργο του Κλωντ Μονέ Impression, Sunrise. Κύριο χαρακτηριστικό του ιμπρεσιονισμού στη ζωγραφική είναι τα ζωντανά χρώματα , οι συνθέσεις σε εξωτερικούς χώρους, συχνά υπό ασυνήθιστες οπτικές γωνίες και η έμφαση στην αναπαράσταση του φωτός. Οι ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι θέλησαν να αποτυπώσουν την άμεση εντύπωση  που προκαλεί ένα αντικείμενο ή μια καθημερινή εικόνα.

  

Claude Oscar Monet,Impression

Claude Oscar Monet

Claude Oscar Monet,Water-Lilies

Δ)ΜΟΥΣΙΚΗ  

 Η μουσική είναι μια τέχνη που συνδέεται στενά με το φως,καθώς πολλοί μουσικοί εμπνεύστηκαν και έγραψαν για αυτό.Η γαλήνη και η ένταση του φωτός έκαναν πολλούς μουσικούς να συνθέσουν κάποια από τα κορυφαία έργα της παγκόσμιας μουσικής.Μερικοί από αυτούς είναι οι ακόλουθοι:Μίκης Θεοδωράκης,Ludwig Van Beethoven,Wolfgang Amadeus Mozart,Δημήτρης Λάγιος.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ(ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ)

1. Γκογκ – καμπανάκι έναρξης
2. Χορός του Καραγκιόζη (σέρβικο)
3. Μπάρμπα Γιώργος («Σήκω Δημήτρω μ’» - Δημοτικό) – Βεληγκέκας («Κλείσαν οι στράτες του Μοριά» - Δημοτικό)   
4. Χατζηαβάτης («Σγουρέ Βασιλικέ μου» - παραδοσιακό ) & Υπασπιστής πασά (αμανές).
5. Μπέης ή Σαμπαναγάς (αμανές)
6. Νιόνιος (Ζακυνθινή καντάδα)
7. Σολομών (τσιφτετέλι)
8. Σταύρακας ( «Μια ελιά και μια ντομάτα» - ρεμπέτικο)
9. Μπάρμπα Γιώργος («Φωτάει το φεγγαράκι μου» - δημοτικό)
10. Μέγας Αλέξανδρος  (ηρωικό)
11. Μάχη με το καταραμένο φίδι (μουσική επένδυση) και η νίκη του Μ. Αλέξανδρου  («Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά» - ηρωικό)
12. Η κηδεία του φιδιού (μουσική επένδυση)
13. Καλαματιανός     

   


Μαρία Λ.,Βασίλης Νικ.


     

« Η θεατρική κληρονομιά του Χρηστομάνου

“ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ” του Μπάμπη Δερμιτζάκη, εκδ. ΑΛΔΕ, 2010 »

Η ΣΧΟΛΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΥΛΙΚΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΔΟΜΗ

15 Ιουν 2010 από tgramma

της Ελένης Φραγκούλη
Εισαγωγή
Για τη δημιουργία του σκηνικού θεάματος, απαιτούνται πολλοί παράγοντες οι οποίοι θα ευνοήσουν ή θα δυσχεράνουν τη θεατρική παράσταση, ενισχύοντας ή αποδυναμώνοντας το αισθητικό της αποτέλεσμα.
Τέτοιοι είναι η ύπαρξη συγκεκριμένης αίθουσας, το είδος της σκηνής και οι δυνατότητες που διαθέτει, ο διάκοσμος και το εικαστικό πλαίσιο της παράστασης (ενδυματολογία, σκηνογραφία), τα οποία στο σύνολο τους συμβάλλουν στην ανάπτυξη της θεατρικής ψευδαίσθησης και βοηθούν στην επικοινωνία του θεατή με το θέαμα. Παράλληλα, οι ευκολίες που διαθέτει η θεατρική αίθουσα, τα καθίσματα, τα παρασκήνια, αποτελούν παράγοντες στους οποίους στηρίζεται σε σημαντικό βαθμό, το επιτυχημένο αποτέλεσμα.
Για μια παράσταση ή εκδήλωση που λαμβάνει χώρα σε μια αίθουσα, εκτός από τη σκηνή για τους ηθοποιούς και τα καθίσματα για τους θεατές, απαιτείται να υπάρχει και η κατάλληλη τεχνική υποδομή για να την υποστηρίξει. Πρέπει να υπάρχουν δηλαδή σκηνικά, κοστούμια, είδη μακιγιάζ και μεταμφίεσης, ειδικοί φωτισμοί και μικροφωνική εγκατάσταση για την μουσική και τους ήχους της παράστασης, μηχανή προβολής και slides, και φυσικά να τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας.
 Η έννοια της Θεατρικής Υλικοτεχνικής Υποδομής – αναφορά και προτάσεις για τις διάφορες κατηγορίες.
   Γνωρίζουμε πως για μια θεατρική παράσταση τα τρία στοιχεία που την ορίζουν είναι ο ηθοποιός, ο θεατής και ο χώρος. Όμως η σωστή υλικοτεχνική υποδομή είναι επίσης απαραίτητη για ένα θέαμα αξιώσεων. Το Θέατρο και γενικότερα οι εκδηλώσεις των σχολείων δεν θα πρέπει να στερούνται ούτε τη χρήση της τεχνολογίας όπου αυτή χρειάζεται, ούτε φυσικά και τα βασικά συστατικά όπως σκηνικά και κοστούμια.

http://www.youtube.com/watch?v=FYftvseVzuI
φωτογραφιες: 1) φωτογραφια κινεζικη παραδωση . 2) θεατρο με ανθρωπινες φυγκουρες 3) ελληνικο θεατρο σκιων 4) και 5)  ινδικο-ασιατικο θεατρο σκιων 
 



ΚΝ ΒΧ  

Ηλιοστάσια

Τα ηλιοστάσια (ήλιος+στάση, ίσταμαι=στέκομαι) ή ηλιοτρόπια (ήλιος+τροπή,τρέπομαι) είναι τα σημεία της εκλειπτικής τα έχοντα στην μέγιστη απόσταση από τον ισημερινό, δηλαδή όταν ο ήλιος βρίσκεται σε αυτά έχει την μέγιστη αυτού απόκλιση. Ονομάστηκαν δε έτσι, γιατί ο ήλιος κινούμενος επί της εκλειπτικής απομακρύνεται διαρκώς από τον ισημερινό μέχρις ότου φτάσει στα ηλιοστάσια, οπότε και έχει την μέγιστη απόκλιση. Εκεί στέκεται και αρχίζει να τρέπεται πάλι προς τον ισημερινό.

Ανάμεσα στο χειμερινό και στο θερινό ηλιοστάσιο υπάρχουν αμέτρητες γιορτές. Η 22η Δεκεμβρίου αποτελεί την μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου.Η πρώτη μεγάλη γιορτή μετά την μεγαλύτερη νύχτα είναι αυτή  της 25ης  Δεκεμβρίου,η οποία ήταν αφιερωμένη από τους εθνικούς στο θεό Ήλιο. Οι χριστιανοί συνδύασαν την ημέρα αυτή με την δεύτερη πιο σημαντική  γιορτή της χριστιανοσύνης,τη γέννηση του Ιησού Χριστού,του 'Ηλιου της δικαιοσύνης,που χάρισε το πνευματικό φως σε όλους όσους ζούσαν στο σκοτάδι.Έπειτα ακολουθούν πολλοί εορτασμοί,οι οποίοι έχουν ως κύριο θέμα τους το φως.Δεν πρέπει να ξεχνάμε την πυρολατρική καταγωγή της "φωτιάς" ούτε την ηλιολατρίκη τοποθέτηση των εθίμων γύρω από τις θερινές ηλιακές τροπές.Κυρίως όμως χρειάζεται να σκεφτόμαστε τη συμβολική έννοια του "καθαρμού" που έχει η φωτιά,ακόμα και με την χριστιανική αντίληψη.Οι φωτιές που θα αναφτούν στις πολιτείες και στα χωριά θα αντιπροσωπεύουν τον συγκινητικό δεσμό του σήμερα με το χθες.Δεν είναι μικρή δουλειά να σκέφτεσαι ότι ανάβοντας μια φωτιά έξω από το σπίτι σου,συνδέεσαι με τους αιώνες που πέρασαν,έστω και με τους κοντινούς σου προγόνους,καθώς και με πολλούς άλλους λαούς,που την ίδια ώρα ανάβουν τη φωτιά της ημερομηνίας αυτής και χαίρονται παρόμοια το θέαμα και τον συμβολισμό.Στις 21 Μαρτίου έχουμε ίση μέρα και ίση νύχτα.Όλοι χαίρονται δηλαδή τόσο το λαμπερό  φως του ήλιου όσο και τα υπέροχα άστρα του ουρανού. Ενώ στις 22 Ιουνίου έχουμε τη μεγαλύτερη ημέρα.Σε μια τόσο σημαντική καμπή του χρόνου φυσικό είναι να θέλει κανείς να ρίξει ένα βλέμμα στο μέλλον.Είναι λοιπόν πάρα πολλές οι μαντείες της παραμονής και της 24ης Ιουνίου.Ο λαός μάλιστα πιστεύει στον ριζικάρι κλήδονα,ο οποίος φέρνει το ριζικό δηλαδή την τύχη του κάθε ανθρώπου.Όπως στο χειμερινό έτσι και στο θερινό ηλιοστάσιο υπάρχουν πολλές γιορτές διαφορετικές μεταξύ τους,όλες όμως με κοινή ρίζα στα βάθη των αιώνων.Τα έθιμα που κατάφεραν τόσους αιώνες να επιζήσουν δεν είναι δικαίωμα της δικής μας γενιάς να τα σβήσει.Έχουμε χρέος να τα ανεχόμαστε και να βοηθάμε στις εκδηλώσεις τους.

Μαριαλένα Ρ.

Ζαχαρούλα Π.

ΟΜΔΑ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ (Γ)

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

ΚΩΜΩΔΙΕΣ
ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΩΝ ΚΩΜΩΔΙΩΝ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΑ ΕΙΔΗ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΩΝ  ΤΕΧΝΩΝ: 
Α)ΑΠΟ ΜΑΓΙΚΕΣ ΛΑΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΙΤΕ ΔΙΑΜΟΡΦΩΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΠΡΟΥΠΑΡΧΟΥΣΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ
Β.ΑΠΟ ΚΩΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΑΡΣΕΣ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ

ΗΡΩΙΚΑ ΕΡΓΑ
ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΗΡΩΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ου ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΑ.Η ΞΑΦΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ  ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΑΥΤΩΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΑΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ  ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ,ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ 1997 ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ.

οι χαρακτηρες του καραγκιοζη.

	Ο Εβραίος: Το όνομά του είναι Σολομών ή Σολωμός, όπως τον αποκαλεί ο Καραγκιόζης. Είναι χαρακτήρας εμπόρου της πόλης και συγκεκριμένα της Θεσσαλονίκης, αρκετά πλούσιος, πολύ τσιγκούνης, πονηρός και δειλός. Σαν φιγούρα είναι πολύ ευχάριστη γιατί είναι δεμένος σε δυο μεριές και όταν χορεύει κουνιέται η μέση και το κεφάλι του σαν να είναι "ξεβιδωμένος", με αποτέλεσμα να γελάνε οι θεατές.

Ο Μορφονιός: Ονομάζεται Ζαχαρίας, είναι νάνος με πελώριο κεφάλι και μακριά μύτη γι' αυτό μιλάει και μ' αυτή. Είναι καλοαναθρεμμένος και πολύ λιγόψυχος, έτσι, όταν τον φοβερίζει ο Καραγκιόζης λιποθυμάει.

Ο Μπάρμπα - Γιώργος: Εκπροσωπεί τον βουνίσιο Έλληνα, τον γνήσιο Ρουμελιώτη που ο χαρακτήρας του παρέμεινε αδιάφθορος μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Είναι τύπος αγαθός, ηθικός και δυνατός. Καμαρώνει που είναι θείος του Καραγκιόζη και γι' αυτό του προσφέρει στοργικά την προστασία του.

	Ο Σταύρακας: Ντυμένος κουτσαβάκικα, ο Σταύρακας, έχει θεωρία παλικαρά αλλά συνέχεια τρώει ξύλο. Είναι ψεύτης, καυχησιάρης και ονομάζεται Σταυράκης Τζίμης από τον Περαία.

	Ο Πασάς: Είναι ο εκπρόσωπος της τούρκικης εξουσίας και την επισημότητά του την εκδηλώνει με το σοβαρό, αυστηρό ύφος του και με τον στόμφο της ομιλίας του. Είναι επιβλητικός, με πλούσιο ντύσιμο και δεν τραγουδάει ποτέ όπως τα άλλα πρόσωπα του θιάσου επειδή θεωρείται αξιοσέβαστος.

Ο Βεληγκέκας: Αντιπροσωπεύει την εκτελεστική εξουσία της δημόσιας τάξης. Είναι τουρκαλβανός στην καταγωγή, κουτός, απολίτιστος, λιγόλογος και μιλά άσχημα τα ελληνικά με ανάμικτες αρβανίτικες και τούρκικες εκφράσεις.

	Ο Εβραίος: Το όνομά του είναι Σολομών ή Σολωμός, όπως τον αποκαλεί ο Καραγκιόζης. Είναι χαρακτήρας εμπόρου της πόλης και συγκεκριμένα της Θεσσαλονίκης, αρκετά πλούσιος, πολύ τσιγκούνης, πονηρός και δειλός. Σαν φιγούρα είναι πολύ ευχάριστη γιατί είναι δεμένος σε δυο μεριές και όταν χορεύει κουνιέται η μέση και το κεφάλι του σαν να είναι "ξεβιδωμένος", με αποτέλεσμα να γελάνε οι θεατές.

Ο Μορφονιός: Ονομάζεται Ζαχαρίας, είναι νάνος με πελώριο κεφάλι και μακριά μύτη γι' αυτό μιλάει και μ' αυτή. Είναι καλοαναθρεμμένος και πολύ λιγόψυχος, έτσι, όταν τον φοβερίζει ο Καραγκιόζης λιποθυμάει.

Ο Μπάρμπα - Γιώργος: Εκπροσωπεί τον βουνίσιο Έλληνα, τον γνήσιο Ρουμελιώτη που ο χαρακτήρας του παρέμεινε αδιάφθορος μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Είναι τύπος αγαθός, ηθικός και δυνατός. Καμαρώνει που είναι θείος του Καραγκιόζη και γι' αυτό του προσφέρει στοργικά την προστασία του.

	Ο Σταύρακας: Ντυμένος κουτσαβάκικα, ο Σταύρακας, έχει θεωρία παλικαρά αλλά συνέχεια τρώει ξύλο. Είναι ψεύτης, καυχησιάρης και ονομάζεται Σταυράκης Τζίμης από τον Περαία.

	Ο Πασάς: Είναι ο εκπρόσωπος της τούρκικης εξουσίας και την επισημότητά του την εκδηλώνει με το σοβαρό, αυστηρό ύφος του και με τον στόμφο της ομιλίας του. Είναι επιβλητικός, με πλούσιο ντύσιμο και δεν τραγουδάει ποτέ όπως τα άλλα πρόσωπα του θιάσου επειδή θεωρείται αξιοσέβαστος.

Ο Βεληγκέκας: Αντιπροσωπεύει την εκτελεστική εξουσία της δημόσιας τάξης. Είναι τουρκαλβανός στην καταγωγή, κουτός, απολίτιστος, λιγόλογος και μιλά άσχημα τα ελληνικά με ανάμικτες αρβανίτικες και τούρκικες εκφράσεις.

Μουμου.Γιωργος ,Χρηστος Παντελειου,Ιωαννιδης Βασιλης,Καρανισας Βασιλης