Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013

Το έθιμο του κληδονα

Το έθιμο του κληδονα



  Την παραμονή του Αι Γιαννιού,οι ανύπαντρες κοπέλες μαζεύονται σε ενά από τα σπίτια του χωριού,όπου αναθέτουν σε κάποια ή σε κάποιες από αυτές να φέρουν από το πηγάδι ή την πηγή το ''αμίλητο νερό''.Επιστρέφοντας στο σπίτι όπου τελείται ο κλήδονας ,το νερό μπαίνει σε πήλινο δοχείο,την υδροφόρο,στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα αντικείμενο ,το λεγόμενο ριζικάρι.Στη συνέχεια το δοχείο σκεπάζεται με κόκκινο ύφασμα,το οποίο δένεται γερά με κορδόνι (''κλειδώνεται'')και τοποθετείται σε ταράτσα ή άλλο ανοιχτό χώρο .Εκεί παραμένει όλη τη νύχτα υπό το φως των άστρων.Οι κοπέλες επιστρέφουν ύστερα στα σπίτια τους.Λέγεται ότι τη νύχτα αύτη θα δουν στα όνειρα τους το μελλοντικό τους σύζυγο.Ανήμερα  του Αι Γιαννιού,αλλά πριν βγει ο ήλιος ώστε να μην εξουδετερωθεί η μαγική επιρροή των άστρων,η υδροφόρος νεαρή της προηγούμενης φέρνει μέσα στο σπίτι το αγγείο.Το μεσημέρι ή το απόγευμα,συναθροιζονται πάλι οι ανύπανδρες κοπέλες.Αυτή τη φορά όμως στην ομήγυρη μπορούν να συμμετέχουν και παντρεμένες γυναίκες ,συγγενείς και γείτονες και των δύο φύλων για να παίξουν το ρόλο μαρτύρων της μαντικής διαδικασίας.Καθισμένη στο κέντρο της συντροφιάς η υδροφόρος τραβά ένα ένα τα αντικείμενα από το αγγείο ,τα οποία αντιστοιχούν στο ''ριζικό''κάθε κοπέλας,ενώ κάποια άλλη κοπέλα απαγγέλει ταυτόχρονα μαντινάδες.Η μαντινάδα που αντιστοιχεί στο ριζικάρι της κάθε κοπέλας θεωρείται ότι προμηνάει το μέλλον της.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ότι σε μιας κοπέλας το ριζικάρι ο αείμνηστος μαντιναδολόγος Καμινοκωστής είχε πει την εξής μαντινάδα:
                     Σα μάθει ο σκύλος γράμματα κι η γάτα να διαβάζει
                     τότε και συ θα παντρευτείς να κάμει ο κόσμος χάζι.
Και η κοπέλα αυτή πράγματι μέχρι σήμερα δεν έχει παντρευτεί!!
Μαριαλένα Ρ.

      TO ΑΓΙΟ ΦΩΣ
Ο τρόπος εμφάνισης Αγίου Φωτός αποτελεί θέμα συζητήσεων τα τελευταία διακόσια χρόνια. Όταν η πόρτα του Παναγίου Τάφου ανοίγει και εμφανίζεται ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης έχοντας στα χέρια του τις αναμμένες λαμπάδες με το Άγιο Φως οι χιλιάδες πιστοί που από νωρίς έχουν συγκεντρωθεί στο ναό της Αναστάσεως ξεσπούν σε χειροκροτήματα, Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα και οι προσκυνητές από όλο τον κόσμο απλώνουν τα χέρια τους, στα οποία κρατούν τις δεσμίδες με τα 33 κερία οσα και τα χρόνια του Χριστού για να πάρουν την φλόγα. Πολλοί υποστηρίζουν οτι είναι θαύμα και προβάλλουν ως επιχείρημα το γεγονός οτι ο Πανάγιος Τάφος έχει ελεγχθεί πριν από την είσοδο του Πατριάρχη ωστε να διασφαλισθεί οτι δεν υπάρχει καμια πηγή φωτός. Οι 43 καντήλες που κρέμονται πάνω από το κενό μνήμα του Ιησού Χριστού έχουν σβηστεί και η πόρτα του τάφου έχει σφραγιστεί με αγνό μελισσοκέρι. Ο Πατριάρχης μπαίνει μέσα φορώντας μόνο ένα λευκό ράσο και κρατώντας δύο λαμπάδες. Το θαύμα γίνεται για να δείξει ο Χριστός την παρουσία του, να φωτίσει τους πιστούς με το Φως της Αναστάσεως του.
  ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΛΕΩΝΙΔΙΟ
Τη νύχτα της Ανάστασης και μόλις ακουστεί το Χριστός Ανέστη, μέσα σε μια συνεχή βουή από βαρελότα, κανούλια και βεγγαλικά, οι τσακωνιάτες ανάβουν τα στουπιά (τις κολλημάρες) που βρίσκονται στη βάση των αυτοσχέδιων και πολύχρωμων αερόστατων και τα ωθούν προς τον ουρανό. Μέσα σε δευτερόλεπτα, ο ουρανός γεμίζει από εκατοντάδες μικρά, φωτεινά αερόστατα, που απογειώνονται από όλες τις γειτονιές του χωριού. Σύμφωνα, μάλιστα, με την παράδοση, όποιες κι αν είναι οι καιρικές συνθήκες την ώρα της Ανάστασης, επικρατεί σχετική νηνεμία, με ελαφρύ δυτικό αεράκι που στέλνει τις φωτίτσες προς την πλευρά της θάλασσας. Άλλες φορές, όμως, τα αερόστατα τραβούν προς τον Πάρνωνα, μπαίνοντας μέσα στη μεγάλη χαράδρα και φωτίζουν για σχεδόν μία ώρα, μέχρι να πέσουν στη γη. 
Ζαχαρούλα Π.

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ (ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡ.)

Ο Καραγκιόζης δεν ήταν άγνωστος στην Ελλάδα πριν από την Απελευθέρωση. Μάλιστα λέγεται ότι, τον καιρό που ετοιμαζόταν η επανάσταση, το θέατρο αυτό εχρησίμευε σαν τόπος συνάντησης των αρχηγών της που κατέστρωναν εκεί τα σχέδιά τους δίχως να τους υποψιαστούν οι Τούρκοι.

Δ. ΜΙΜΑΡΟΣ
έργο του Ευγένιου Σπαθάρη

Παιζόταν, βέβαια, στην ελληνική γλώσσα αλλά αποτελούσε θέαμα ακατάλληλο, χυδαίο ενώ τα βασικά του στοιχεία ήταν τούρκικα.
Επρόκειτο άλλωστε για θέατρο που περιόδευε από περιοχή σε περιοχή ξεκινώντας κυρίως από την Πόλη. 
Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που περιόδευαν στον ελληνικό χώρο ήταν και ο Μπάρμπα-Γιάννης Μπράχαλης που, όπως αναφέραμε, θεωρείται και ο πρώτος που έφερε την τέχνη του Καραγκιόζη στην Ελλάδα,(μεταξύ 1850 και 1860).
Μετά την απελευθέρωση, ο Καραγκιόζης εγκαθίσταται μόνιμα στην Ελλάδα και από τις αρχές πλέον του 1900 μπορούμε να μιλάμε για καθαρά ελληνικό Καραγκιόζη. 
Αν και ο εξελληνισμός του ξεκίνησε από την Ηπειρο, κορυφαίος δημιουργός του ήταν ο Πατρινός ψάλτης Δημήτριος Σαρδούνης, γνωστός με το ψευδώνυμο Μίμαρος ο οποίος μετέτρεψε το θέαμα σε ελληνικό οικογενειακό θέατρο, γι'αυτό και θεωρείται ο πρώτος"δάσκαλος" του Καραγκιόζη (1890). 
Το έργο του συνέχισαν οι τρεις βοηθοί και μαθητές του, Γιάννης Ρούλιας, Μέμος Χριστοδούλου και Θόδωρος Θεοδωρέλλος.

Το 1924 ιδρύεται στην Ελλάδα το Σωματείο Ελλήνων Καραγκιοζοπαικτών που αποτελείτο από 120 μέλη, μαθητές του Μίμαρου, του Ρούλια και του Μέμου.
Ιδρυτές του Σωματείου ήταν οι γνωστοί παλιοί καλλιτέχνες του θεάτρου σκιών, Σωτήρης Σπαθάρης καιΑντώνης Παπούλιας ή Μόλλας.
Από τους πιο γνωστούς καραγκιοζοπαίκτες και μέλη του Σωματείου ήταν οι: Ανδρέας Αγιομαυρίτης, Γιάννης Μώρος, Μάρκος Ξανθάκης ή Ξάνθος, Κώστας Νταμαδάκης, Χρήστος Χαρίδημος, Παναγιώτης Μιχόπουλος, Γιάννης Παπούλιας, Σπύρος Κούζαρος, Βασίλης Αγαπητός, Ντίνος Θεοδωρόπουλος, Βασίλης Αγαπητός, Βασίλαρος, Γιάννης Πρεβεζάνος, Λευτέρης Κελαρινόπουλος, Μήτσος Μανωλόπουλος και πολλοί άλλοι που εμπλούτισαν τον ελληνικό Καραγκιόζη με έργα και φιγούρες. 
Εκείνη την περίοδο και μέχρι το 1940 η τέχνη του Καραγκιόζη ήκμασε πολύ σε όλο τον ελληνικό χώρο. Η γερμανική κατοχή κατόπιν προκάλεσε την πρώτη κρίση του θεατρικού αυτού είδους, αλλά, παρ'όλα'αυτά δεν χάθηκε χάρη στον αγώνα των δημιουργών του.

Το Πανελλήνιο Σωματείο Καραγκιοζοπαιχτών
Με την εισβολή του έγχρωμου κινηματογράφου ο Καραγκιόζης και η τέχνη του έτεινε να εκλείψει, ωστόσο η επίπονη και επίμονη προσπάθεια του αξιόλογου καλλιτέχνη Ευγένιου Σπαθάρη ξαναζωντάνεψε τον λαϊκό μας ήρωα.
Σήμερα, η θεατρική αυτή παράδοση συνεχίζεται με ενδιαφέρον από διάφορους παίκτες σε όλη την Ελλάδα και οι θεατές εξακολουθούν να την δέχονται με μεγάλη αγάπη και απέραντη νοσταλγία. Πρόκειται για μια κληρονομιά πολύτιμη που δεν πρέπει να χαθεί και αξίζει γιατί ο ήρωάς της είναι ο καθρέφτης της γνήσιας ελληνικής ψυχής.


 Η  ΓΕΝΝΗΣΗ - ΔΙΜΙΟΥΡΓΙΑ  ΤΟΥ  ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ


Η γέννηση του πασίγνωστου λαϊκού μας ήρωα του ελληνικού θεάτρου σκιών , του αγαπημένου μας Καραγκιόζη, δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη και έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις πάνω στο θέμα αυτό. Η ιστορία της δημιουργίας του βασίζεται σε προφορικές παραδόσεις από τις οποίες η πιο διαδεδομένη αναφέρεται στον γνωστό θρύλο του Καραγκιόζη και του Χατζηαβάτη που ζούσαν στην Προύσα. Ο Χατζηαβάτης ήταν εργολάβος οικοδομών και είχε αναλάβει να χτίσει το σαράϊ του πασά της Προύσας.
"Η Γέννηση του Καραγκιόζη" 
έργο του Ευγένιου Σπαθάρη

Πήρε στο γιαπί εργάτες και αρχιμάστορα έβαλε τονΚαραγκιόζη που ήταν μαραγκός, μα είχε μυαλό πρωτομάστορα. 
Ο πασάς είδε ότι το σαράϊ αργούσε να τελειώσει κι εφοβέρισε τον Χατζηαβάτη πως θα τον θανατώσει. Ο Χατζηαβάτης φοβήθηκε και φανέρωσε στον πασά ότι φταίχτης ήταν οΚαραγκιόζης που έλεγε αστεία στους μαστόρους και γελούσαν. 
Ο πασάς φοβέρισε και τον Καραγκιόζη αλλά εκείνος εξακολούθησε να αστειεύεται. Ετσι ο πασάς τον θανάτωσε.
Ολοι αγανάχτησαν με τον άδικο σκοτωμό του Καραγκιόζη κι ο πασάς για να ημερέψει τον λαό έχτισε ένα ωραίο μνημείο στηνΠρούσα κι έθαψε εκεί τον Καραγκιόζη με μεγάλες τιμές. Η αδικία όμως αυτή κόστισε πολύ στον πασά κι αρρώστησε βαριά.
Οι άλλοι αγάδες για να διασκεδάσουν τον πασά έφεραν τον Χατζηαβάτη στο σαράϊ να του λέει τα χωρατά του Καραγκιόζη. 
Μια μέρα ο Χατζηαβάτης έκοψε έναν χάρτινο Καραγκιόζη, τέντωσε ένα πανί που το φώτισε κι έδωσε παράσταση Καραγκιόζη. 
Ο πασάς ευχαριστήθηκε τόσο που του έδωσε άδεια να παίζει παραστάσεις όπου θέλει. Λέγεται, λοιπόν, πως έτσι δημιουργήθηκε ο Καραγκιόζης. 
Υπάρχει όμως και ακόμα ένας θρύλος για τον Καραγκιόζη που αναφέρεται στην ιστορία ενός έλληνα από τηνΥδρα, του Γ. Μαυρομάτη και τοποθετείται χρονολογικά περίπου τον 18ο αιώνα. Ο Μαυρομάτης, λέγεται ότι ήλθε στην Τουρκία από την Κίνα με το θέατρο σκιών του. Αποφασίζοντας να εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στηνΠόλη, προσάρμοσε τόσο τη ζωή του όσο και το θέατρό του στα ήθη των τούρκων. Ετσι, ωνόμασε τον πρωταγωνιστή του Καραγκιόζ, προέκταση στα ελληνικά Καραγκιόζης, που στα τούρκικα σημαίνει μαυρομάτης. Ο Μαυρομάτης πέθανε στην Τουρκία και πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε βοηθό του τον Γιάννη Μπράχαλη, τον πρώτο καλλιτέχνη του είδους που έφερε τον Καραγκιόζη στην Ελλάδα.

Οι πρώτες ιστορικά βεβαιωμένες πληροφορίες για το θέατρο του Καραγκιόζη εντοπίζονται στα μέσα του 17ου αιώνα και μας τον παρουσιάζουν να εκφράζει εικόνες από την ζωή των Τούρκων. Πολλοί υποστήριξαν ότι ο Καραγκιόζης μας ήταν τούρκικο θέατρο, όμως, όποιος γνωρίζει τον πνευματικό χαρακτήρα των λαών που ζούσαν μέσα στην τουρκική αυτοκρατορία, δύσκολο να φαντασθεί τούρκο, ή εβραίο ή αρμένη για δημιουργό του Καραγκιόζη και μάλιστα εμπνευσμένο από τη ζωή δυο ελλήνων: του Χατζηαβάτη και του Μαυρομάτη. Απλώς, η εντύπωση δημιουργήθηκε γιατί, μετά την εμφάνιση του Καραγκιόζη, η τουρκική κυριαρχία απλώθηκε σ'όλες τις χώρες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και επόμενο ήταν το θέατρο σκιών να πάρει μορφή και έκφραση σύμφωνα με τις νέες κοινωνικές συνθήκες, δηλαδή, οθωμανική.
Ηταν, επομένως, λογικό οι ακόλουθοι τέσσερεις σχεδόν αιώνες της τουρκοκρατίας να έχουν σαν αποτέλεσμα να ξεχασθεί τόσο πολύ η ελληνικότητά του, ώστε οι περισσότεροι ερευνητές να χαρακτηρίζουν τον Καραγκιόζη σαν τούρκικο θέατρο σκιών. Παρουσίαζε την τούρκικη ζωή ο Καραγκιόζης επειδή μέσα στην τουρκοκρατία διαμορφώθηκε και προς τους Τούρκους κυρίως απευθυνόταν. Ηταν ανάγκη, επομένως, να καλυφθεί με τούρκικο όνομα ο κεντρικός του ήρωας, γιατί διαφορετικά ήταν αδύνατον να ελέγχει τα φαινόμενα και τους τύπους της τούρκικης κοινωνικής ζωής.


Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

Ιμπρεσιονισμός

Ο Ιμπρεσιονισμός είναι καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Αν και αρχικά καλλιεργήθηκε στο χώρο της ζωγραφικής, επηρέασε τόσο τη λογοτεχνία όσο και τη μουσική. Ο όρος Ιμπρεσιονισμός πιθανόν προήλθε από το έργο του Κλωντ Μονέ Impression, Sunrise. Κύριο χαρακτηριστικό του ιμπρεσιονισμού στη ζωγραφική είναι τα ζωντανά χρώματα , οι συνθέσεις σε εξωτερικούς χώρους, συχνά υπό ασυνήθιστες οπτικές γωνίες και η έμφαση στην αναπαράσταση του φωτός. Οι ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι θέλησαν να αποτυπώσουν την άμεση εντύπωση  που προκαλεί ένα αντικείμενο ή μια καθημερινή εικόνα.
Κλωντ Μονέ
Impression

Ο τίτλος Ιμπρεσιονισμός, που σημαίνει ζωγραφική των εντυπώσεων, είχε ειρωνικό χαρακτήρα, αλλά οι ζωγράφοι τον υιοθέτησαν γιατί θεωρούσαν ότι ταίριαζε στην τέχνη τους.Το παιχνίδι του φωτός είναι αυτό που έλκει το έντονο ενδιαφέρον των Ιμπρεσιονιστών.

BN
MΛ
ΘΑ
ΣΚ

http://www.bing.com/images/search?q=karagiozhs+photos&view=detail&id=FC6653441908F3BCD41D3E8342C9DEB88CCBC68E

ΚΔ ΒΧ
ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΜΕ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΡΑΒΑΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ!
ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝ.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΩΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΜ

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013


Πάμε Θέατρο: Μια ζωντανή κληρονομιά το θέατρο Σκιών! |Σίγησε η φωνή του Γιάνναρου…

Ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες του Καραγκιόζη, ο Γιάνναρος έφυγε από τη ζωή πριν λίγες μέρες σε ηλικία 81 ετών.
Καταγόμενος από τη Πάτρα, ο Γιάννης Μουρελάτος – όπως ήταν το πραγματικό του όνομα – ήταν ένας μοναδικός καλλιτέχνης που κρατούσε την παράδοση του Καραγκιόζη ζωντανή.
Ξεκινώντας από τη Πάτρα, έδωσε άπειρες παραστάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, κάνοντας γνωστό το αυθεντικό και γνήσιο θέατρο σκιών. Είχε πολύ μεγάλη γκάμα από διαφορετικούς ρόλους και μεγάλη ικανότητα στη μίμηση φωνών. Ο λόγος του ήταν πολιτικοποιημένος, αλλά όχι κομματικοποιημένος και πάντα ασκούσε κριτική στα πολιτικά δρώμενα. Άλλωστε αυτός είναι και ο ρόλος του Καραγκιόζη, να προκαλεί το γέλιο στους θεατές μέσω των αναφορών σε πραγματικά και σύγχρονα ζητήματα που ενδιαφέρουν τον κόσμο.Το στοιχείο που έκανε τον Γιάνναρο πραγματικά ξεχωριστό και άξιο, ήταν το ότι προσάρμοζε το ύφος, το χιούμορ και τα αστεία του, ανάλογα με το κοινό που είχε έρθει για να τον παρακολουθήσει.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΚΙΩΝ
Το Θέατρο Σκιών κρύβει μια τεράστια ιστορία που κρατά εδώ και αιώνες και με ρίζες από διαφορετικούς πολιτισμούς. Όμως δεν είμαστε σίγουροι πότε και πού στην αλήθεια γεννήθηκε. Η παλαιότερη μαρτυρία για παράσταση Καραγκιόζη στον ελλαδικό χώρο χρονολογείται το 1809 και την τοποθετεί στα Ιωάννινα. Αφορά παράσταση στην τουρκική γλώσσα, όπως περιγράφεται από τον ξένο περιηγητή Χόμπχαους, την οποία παρακολούθησε και ο λόρδος Βύρων. Οι πρώτοι Καραγκιοζοπαίχτες στα Ιωάννινα ήταν Αθίγγανοι και Εβραίοι. Το θεατρικό θέαμα διαδόθηκε και άρχισε έκτοτε να παίζεται στην ελληνική γλώσσα, διατηρώντας τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά, διαμορφώνοντας όμως παράλληλα ξεχωριστό περιεχόμενο, αντλούμενο από την ελληνική παράδοση.
Άλλες μαρτυρίες μας δείχνουν ότι το Θέατρο Σκιών γεννήθηκε στη Κίνα, όπου οι άνθρωποι με χαρτί κάλυπταν τα παράθυρα και τις πόρτες τους. Βλέποντας τη νύχτα τις σκιές ανθρώπων και αντικειμένων που δημιουργούνταν στο φωτισμένο από μέσα χαρτί, εμπνεύστηκαν αυτό το είδος του θεάτρου που στη συνέχεια διαδόθηκε στους λαούς της Μέσης Ανατολής και στην Τουρκία, όπου τον 16ο αιώνα άκμασε σ’ όλη την οθωμανική αυτοκρατορία και έπειτα στην Ελλάδα.
Τα έργα που παίζει ο παραδοσιακός Καραγκιοζοπαίχτης δεν είναι γραμμένα σε κείμενο, αλλά είναι γραμμένα στη μνήμη του από τον καιρό που ήτανε βοηθός. Δηλαδή από στόμα σε στόμα, από Καραγκιοζοπαίκτη σε βοηθό, σαν το δημοτικό τραγούδι, ανήκει κι αυτό στον παραδοσιακό – λαϊκό λόγο. Σήμερα αυτός ο κύκλος έχει κλείσει, όπως έκλεισε και του δημοτικού τραγουδιού ή ο κύκλος του ρεμπέτικου. Επομένως, δεν πρέπει να περιμένει κανείς να γραφτεί σενάριο για το Θέατρο Σκιών με τον ίδιο τρόπο που γραφόταν κάποτε.
Ο καραγκιοζοπαίχτης Άθως Δανέλλης δίνει την άποψή του για ένα σαφές περίγραμμα του σημερινού σεναρίου: «Εάν δεν είναι πολιτικοποιημένος ο Καραγκιόζης είναι άνοστος. Πρέπει ναι είναι σύγχρονος, να είναι επίκαιρος. Ο κόσμος απομακρύνθηκε από τον Καραγκιόζη και δεν ξέρει το σύγχρονο πρόσωπό του. Εάν δεν έχει να σχολιάσει τα προβλήματα της εποχής δεν είναι επίκαιρος, εάν δεν σχολιάζει την πολιτική και τα κοινωνικά προβλήματα είναι ψόφιος. Η παράδοση δεν είναι νεκρή, μουχλιάζει όμως αν δεν γίνεται αυτό. Ο Καραγκιόζης όπως λέω είναι σαν το ποτάμι, δηλαδή ενώ έχει αυστηρά συγκεκριμένες φόρμες ανανεώνεται συνεχώς και αυτό γιατί δεν είναι αρεστός στην εξουσία, γιατί είναι αντιεξουσιαστής. Πάντα θα τα βάλει με την εξουσία, θα δει δηλαδή τα στραβά και αυτά θα καυτηριάσει, αυτά θα σχολιάσει, για αυτά θα κοιτάξει να μιλήσει. Ο Καραγκιόζης είναι ο κατ’ ουσίαν αναρχικός, η πραγματική ανατροπή. Ο Καραγκιόζης χαρακτηρίζεται υπερκομματικός, τα λέει σε όλους. Σαν λαϊκό θέατρο, σαφώς αριστερός. Ο Καραγκιόζης έχει μεγάλη δυναμική, είναι στοιχείο δημοκρατικό, η επανάσταση, η ανατροπή, η υπέρβαση, ο σουρεαλισμός, όλα τα στοιχεία αυτά που ψάχνουμε είναι ο Καραγκιόζης. Είναι αντιρεμφορμιστής, είναι εκτός τόπου και χρόνου και δεν μπαίνει σε καλούπια…
(Ονομα συγραφεa: Αθηνά Ζησιμοπούλου23/12/2012 Tιτλος

Πάμε Θέατρο: Μια ζωντανή κληρονομιά το θέατρο Σκιών! |Σίγησε η φωνή του Γιάνναρου…

δικτυακός χώρος:http://www.tralala.gr/pame-theatro-mia-zontani-klironomia-to-theatro-skion-sigise-i-foni-tou-giannarou/

μαθητής: Σωκράτης Γ.